We starten in Klimmen. Een toepasselijker vertrekpunt is er haast niet, al krijgen we de eerste kilometers nog even respijt. In Heek volgt een eerste opwarmertje. Valkenburg laten we links liggen en via de Goudsberg loopt het asfalt alweer op en rijden we naar Schin op Geul. Gemiddeld negentien hoogtemeters per kilometer, dan weet je genoeg: deze route geeft niets cadeau. Beklimmingen volgen elkaar razendsnel op, te kort om een cadans te vinden en afdalingen te kort om echt te herstellen.

In het Geuldal schakelen we meteen weer door: aan de overkant loopt het direct op richting Elkenrade. De klim is onregelmatig. Kort daarna misschien wel het mooiste strookje asfalt van de regio: de Dikkebuiksweg. Een verborgen parel die met de glooiing van het landschap meebeweegt. En alsof dat nog niet genoeg is, duiken we via de Eyserbosweg weer naar beneden — onwennig en tegen de logica in, maar precies wat deze route zo anders maakt.

De Loorberg pakken we maar half mee. In mijn wiel klinkt al wat gezucht en gesteun wanneer ik mijn hand naar links uitsteek. Alsof het nog niet genoeg is, snijden we via het steile Kersenpad nog wat extra meters af. Voor de route is dat winst, voor de benen minder. Een uitdaging mag best een beetje schuren. Via Hurpesch, Helle en Bommerig verandert het decor. Langs de rand van het Vijlenerbos rijgen vakwerkhoeves en smalle wegen zich aaneen. Geen klinkende namen, maar wel de stukken die deze route net dat beetje extra geven. Plotsklaps bereiken we de voet van de Camerig. Met zijn 3,7 kilometer de langste beklimming van Nederland. Tot aan het café venijnig, daarna golvend tot de top. Vergeet ondertussen niet tussen de bomen door te kijken, het uitzicht op de Belgische heuvels is magnifiek.

In en om Simpelveld komen alle ingrediënten van deze route samen. Vier beklimmingen in acht kilometer, geen ruimte voor herstel en telkens weer een extra lus om nog wat meters uit dezelfde flank te wringen. Het past perfect bij het thema Pieken & Dalen van deze editie. Niet alleen op de weg, ook in het hoofd. Het ene moment denk je dat je de slag te pakken hebt, even later zakt de moed je alweer in de schoenen.

Tot de laatste meter blijven we klimmen. Na 117 kilometer en 2232 hoogtemeters drukken we af. Zwaar? Zonder twijfel. Maar juist daarom voelt deze route als een overwinning op jezelf. Wie een uitdaging zoekt die anders is dan anders en zich wil laten verrassen door een ander perspectief op Zuid-Limburg, vindt hier een ronde die lang blijft hangen.

Bron route: Fietssport

Tekst & fotografie: Nas-Radinne Touhami