(door Ger Hermans, foto’s: archief Leonie Broeren)

Het was voor veel mensen schrikken, maar heel zeker voor Leonie Broeren uit Obbicht. Zij hoorde begin september dat ze een aandoening had aan haar hartspier. Dit bleek na diverse onderzoeken (echo, MRI en bloed). Ze moest meteen stoppen met haar trainingen en kreeg medicijnen voorgeschreven. De wielerdroom voor het 15-jarige Zuid-Limburgse talent viel plotsklaps in duigen.

“Fietsen was voor mij niet zomaar een sport”

Eind september geeft ze op Instagram haar gemoedstoestand weer:
“Van een leiderstrui en plekjes op het podium naar een race met een DNF, niet door een lekke band of een gebroken ketting, maar door mijn gezondheid. Enkele maanden geleden begon ik te merken dat ik mijn normale wattages niet meer kon trappen en dat herstellen onmogelijk was. Ik dacht dat ik misschien te moe of overtraind was, dus nam ik een rustweek, maar het werd er niet beter op.

Uiteindelijk gingen we naar het ziekenhuis voor een aantal onderzoeken om te kijken wat er aan de hand was, maar ze vonden iets aan mijn hart. Na deze onderzoeken werd duidelijk dat ik een hartspieraandoening heb en dat mijn hart niet zo krachtig pompt als het zou moeten. Op dit moment kan mijn hart maar ongeveer de helft pompen van wat een gezond hart normaal zou doen. Daarom is mij gezegd om het heel rustig aan te doen en te stoppen met hardlopen en wielrennen zoals ik dat vroeger deed. Voorlopig moet ik twee keer per dag medicijnen nemen in de hoop dat mijn hartfunctie verbetert, maar de dokters kunnen nog niet zeggen of dat zal gebeuren.

Dat horen was eerlijk gezegd hartverscheurend. Fietsen was voor mij niet zomaar een sport. Het was iets waar ik van hield, iets waar ik hard voor werkte en iets dat me zoveel geweldige herinneringen gaf met mijn teamgenoten en vrienden. Van racen voor podiumplaatsen naar gedwongen worden om de sport te verlaten vanwege mijn hart, is iets waarvan ik nooit dacht dat ik het op zo’n jonge leeftijd zou moeten meemaken.”

2026, een geweldig voorjaar

En dat allemaal na een fantastische start in haar eerste jaar als nieuweling. Leonie maakte eind 2025 de overstap van Zuyd Cycling Team naar de wielervereniging Schijndel. En ook van haar laatste jaar bij de jeugd naar de nieuwelingen (U17).

Haar wedstrijdcarrière startte in 2023 bij de jeugdcategorie vier. Ze deed de laatste jaren altijd mee voor podiumplekken en zeker in de top tien. Vaak was ze het beste meisje en duelleerde ze met de jongens. De aanval schuwde ze nooit en Broeren koerste attractief.
In maart van dit jaar begon ze sterk met winst in de Omloop van de Veenkoloniën en een tweede plaats in de tijdrit in Biddinghuizen. Twee wedstrijden, die meetelde voor de Schwalbe Liv Toekomstcup. Door die resultaten verdiende ze de leiderstrui in dit aansprekende klassement. Dit tricot behield ze tot de Col du VAM 2-daagse (medio april), waar ze vierde werd. Haar ploeggenote Britt Nederlof nam de leiding over. In de week voor deze koers won ze ook nog een plaatsingstijdrit. Medio mei werd ze vierde in de Bergomloop Simpelveld en derde in de Tweedaagse Nijeveen. In juni eveneens een 4^e plaats in de pittige koers in Berg en Terblijt. Rond het NK, waar ze nog 9^e werd in de tijdrit en 19^e in de wegwedstrijd was ze steeds vaker vermoeid en herstelde ze slecht. Na het NK werd Broeren in een Belgische klimkoers vrij snel gelost, het terrein waar ze zich normaal het meest thuisvoelt.

Hoe ziet de toekomst eruit?

Na verschillende onderzoeken in het Maastrichtse ziekenhuis kreeg ze na de zomervakantie te horen wat er aan de hand was. En die boodschap was bijna niet te vatten. Ze zegt ook nu dat het soms nog moeilijk te snappen is. “Ik heb nog goede en slechte momenten. Ik slik nu twee maal daags medicatie. De vervelende bijwerking is dat ik steeds erg moe ben. Soms zijn mijn benen helemaal verzuurd als ik een trap omhoog loop. Heb ook weinig energie. De artsen geven aan dat ik de komende jaren zeker geen wedstrijden kan rijden. Het kan lang duren voordat er veranderingen optreden. Maar dat is allemaal onzeker. Ik blijf onder controle. Er bestaat een kans dat ik altijd medicijnen moeten slikken”, aldus Leonie.

Het talent uit Obbicht laat ook weten dat ze in deze fase veel steun ontvangt van haar ouders, haar vriend en haar trainster. Maar ook van haar ploeggenootjes van wielervereniging Schijndel, met wie ze veel contact heeft.