Vanaf De Bosrand in Sint-Geertruid loopt de route via Mesch al snel België binnen. Het karakter van de rit laat zich direct voelen: rustige wegen, licht oplopende stroken en een landschap dat voortdurend in beweging is.

Eenmaal in de Voerstreek volgen de eerste serieuze hoogtemeters elkaar snel op. Beklimmingen als Le Bois du Roi en de Mur du Couvent zorgen direct voor ritme in de benen. Het zijn typisch van die hellingen waar je niet volledig hoeft te forceren, maar wel meteen scherp moet zijn in je schakelmomenten en tempoverdeling.

Daarna ontvouwt de route zich verder door het glooiende grensgebied richting Warsage, Neufchâteau, Dahlem en Aubel. Hier wisselen open stukken en smallere verbindingswegen elkaar mooi af. Je krijgt ruimte om door te trekken, maar nooit lang genoeg om volledig te herstellen.

In het tweede deel van de rit komen ook Saint-Jean-Sart, Ulvend en Altenbroek nadrukkelijk in beeld. Deze hellingen geven de route extra karakter: kort, soms venijnig, maar vooral perfect passend in het natuurlijke ritme van de omgeving. Geen losse obstakels in het parcours, maar klimmen die logisch in de route verweven zitten.

Via Teuven, Ulvend en uiteindelijk Noorbeek keert de route terug richting Nederland. Ook in de finale blijft het profiel levendig, met nog genoeg reliëf in de benen om de rit serieus af te sluiten. Zo blijft Slingerend door de Voerstreek tot de laatste kilometers een route die vraagt om aandacht, souplesse en ‘’punchy’’ klimmen.